- Tüm sözlerin zihnimin içinde dolanıyor Vildan. Cidden boka battım. Tamamen kaybolmuş gibi hissediyorum kendimi. İmdat diye bağırıyorsam bil ki, Hiç bir şeye inancım kalmadığındandır. Sorup duruyorum kendime, merak ediyorum nasıl oluyor bütün bunlar diye. Kafam çok karışık Vildan. Hırpalanmış ve kalıplandırılmış gibi hissediyorum. Annem, babam... Onlara beni affetmelerini söyle. Evet aklımı kaybettim.

Aklımı Kaybettim Vildan

Aklımı kaybettim Vildan.

Tamamen gittim. Cidden. Durumum yardımlık, durumum acil. Kendimi anlayamıyorum. Bu karanlık ne ara belirdi Vildan? Işıklar kapandıkça bir yerlere uçuyorum. Sen olmadan hiç bir şey istemiyorum. Bu, sanki yavaş bir zehir.

Aklımı kaybettim Vildan.

Sen olmadan kendim değilim.
Sen olmadan ben bir hiçim. Kendime gelmeyi denedim. Bitişe ve düşüşe kadar direkleri saydım, kaç kişinin önünde ruhumu sattım? Sonra yağmura odaklandım...
Bırak gideyim Vildan. Anneme, babama beni affetmelerini söyle. Aklımı kaybettiğimi söyle...

- Bazen işte ihtiyacım varmış gibi hayatımdan çıkarmam onu diye düşünüyor, bazen de ''hayatımdan çıksın! Aramam onu ihtiyacım yok.'' havasındayım. Bakma sen bana Vildancım. Bana aşık olan çok. Ama böyle nereye kadar gidecek? Bu şekilde nereye kadar gidecek? Bak mesela ondan öncesi ve ondan sonrası diye ayırıyorum hayatı. Üstelik sarhoşken, onun elini tutarken eli birden keskin bıçak oluyor. Hayatımı masaya yatırıyor. Sonra sen! Sen birden beynime saplanan bir mermi oluyorsun Vildan. Çıkarmam diyorum. Çıkarmazsam öleceğim.
Sonra dönüyorum ona aramam seni diyorum o an. Acil olsanda, ihtiyacım olsanda aramam...
Ondan sonra sevgili diye gelen kim varsa seninle tanıştırıyorum, oturup seninle tartışıyorum. İnsanlarda oturup mal gibi okuyor bunu.

Böyle nereye kadar devam edecek bilmiyorum, bundan sonrası ne olur, ne biter ama anladığım kadarıyla da benim dediğim olur.

İşte böyle, girip çıkanlar var hayatıma.
Kendimden bir parça saymışken, girip çıkanlar böyle, sik gibi.
Yani, öyle bir acı veriyorlar ki siki çıkmış bir insanın, sik gibi girdiğini, sik gibi çıktığında anlıyorum.

Sonra hayatıma tekrar girmelerini bekliyorum, acım geçecek zannederek, yani çıkan sik yerine geri girdiği zaman geçiyor diye acı,
bekliyorum,
sik gibi girsin diye yine...

Buna göre, hayatıma belki tekrar değil ama,
İlk çıktığın yere,
geri girmen dileklerimle...