Kan görmeye alışkındım. Zaman zaman kendimi kanatmayı sevimli bulduğum oldu. Kan dendiğinde gözlerimden saçılan ışığı fark edenler beni hastalıklı olmakla suçladı. Önemli değildi.
Kırmızıya doğru koşmak bana iyi geliyordu.